İYİLEŞME

ROMAN

Modern insan hem egosu güçlü hem de rahatsızdır. Modern yaşamın getirdiği nimetlerden yararlanırken, külfetleri de çekmek zorunda kalır.

Hem egosu ile mücadele eden hem de gürültü kirliliği, frekans kirliliği gibi sorunlar yaşayan medrese öğrencisi Jiyan bir cinayete tanıklık eder. Hem cinayeti çözecek, hem Niyaz’ın aşkını kazanmaya çalışacak, hem de Abdurrahman Hoca’nın yol göstericiliğinde kendi nefsini terbiye edecektir…

Mondros Mütarekesi sonrası Mersin’i işgal eden Fransızların Toros tünellerini tutmak için Pozantı’da görevlendirdiği 412. Tabur’u esir alan 44 kahramanın yazdığı Karboğazı Zaferi, vatanseverliğin, fedakârlığın, aşkın ve savaşın destanıdır.

1’inci Dünya Savaşı’nda “Avrupa’nın Çanakkale’si” olarak adlandırılan 300 bin Fransız ve Alman askerine mezar olan Verdün savunmasında Almanlara karşı büyük başarılar kazanan 412. Tabur’un komutanı Binbaşı Pierre Mesnil’i yalnız bırakmayan eşi Edrige’in hemşire olarak bölgede görev yapması ve Türklere esir düşmesi sırasında yaşananlar, aşkın ve görev bilincinin zirvesi gibidir. Edrige Mesnil ve diğer esirlere misafir gibi davranan Kuvayı Milliye’nin bu yaklaşımı, Türklerin insani değerlere verdiği önemin bir nişanesi olarak pırıl pırıl parlıyor.

Fransızların Adana’daki askeri valisi General Dufieux’nün isterse teslim olabileceğini bildirmesine rağmen bir yarma harekâtıyla kuşatma altındaki Pozantı’dan çıkarak Mersin’deki Fransız birliğine katılmak üzere Torosların karlı ve geçit vermez zirvelerinde ilerlemeye çalışan Binbaşı Mesnil’in askerini imhadan kurtarma çabaları yer yer yürek burkuyor.

Mağrur Fransızların Çukurova’da kalıcı olamayacaklarını tüm dünyaya ilan eden ve TBMM Hükümeti ile Fransızlar arasında Ankara Antlaşması’nın yolunu açan 44 kahramanın bu muhteşem zaferi, yüz yıl önce verdiğimiz Milli Mücadele’nin pek de bilinmeyen bir yönüne ışık tutuyor.

Milli Mücadele kahramanlarına bir saygı duruşu olan Karboğazı zaferi- 44 Kahraman romanı, sadece Türkiye değil dünya kamuoyu tarafından da bilinmeyi ve takdir edilmeyi fazlasıyla hak ediyor.

Baybörü ile Ahi Evren’in manevi kızı Tomris’in aşkından günümüzün Diyar ile Güler’in aşkına…

Moğollardan kaçarak Tanrı Dağları’nın eteklerinden yola çıkan Kam Böybörü, gün batısına gitmek isterken Selçuklunun eski başkenti Kayseri’de yolun sonuna gelir. Ahi Evren’in evlatlığı, güzeller güzeli Tomris, onun için son durak, kaçışın son noktasıdır. Kendisi Göktanrı inancındadır, Tomris Müslüman. Kendisi saygı gören bir Kam, Tomris Ahilerle Bacıların gözdesi. Üstelik kadın ile erkek eşit, yan yanadır.

Mafyanın elinden kaçarak İstanbul’dan yola çıkan yatırım danışmanı Diyar, kaybolmak isterken kendini Kayseri’de bulur. Dershane hocası sevgilisi Güler de peşinde.
Kayseri’de iki öykü, iki aşk, iki ayrı Yüzyıl… 13. Yüzyıldan 21. Yüzyıla gelindiğinde Argiyos Erciyes’e dönüşmüş, surlar içindeki Kayseri büyük metropol haline gelmiştir. Aşk da ilişkiler de değişmiş ama bir soru baki kalmıştır:
“Sonu mutlu bitiyor mu?”

Tarihin son derece zengin bir dönemi olan 1243 yılı ile 2011’i aynı kitapta buluşturan “1243 Kayseri” bilinen dünyanın en büyük iki gücü, Selçuklu ile Moğollar arasında “utanç verici” bir savaşın hemen öncesinde yaşanan aşk ile günümüzün aşkını aynı satırlarda buluşturuyor. İnsanın doğa ile iç içe olduğu bir çağdan, insanın doğaya hâkim olmaya çalıştığı bir çağa uzanan kitapta sıra dışı iki aşk iç içe kurgulanıyor. “Marka” yaşayanlar ile “toprağı, suyu, geceyi dinlemesini bilenler” aynı kitapta.
“İletişimin Her Şey Demek Olduğu Dünyada, İletişerek Hiçbir Şeyin Mümkün Olmadığı Bir Zamanda, Elektromanyetik Dalga Kuşağıyla Sarılıp Sarmalanmış, Cep Telefonu, İnternet ve Dijital Yayınlar Arasında Felsefe-Mutluluk Dermeye Çalışır Gibi Görünen ama Cebinden Başka Bir Şey Düşünmeyen Tuhaf Yaratıklar Kuşağı olmalı benim kuşağım!”

“Hayat hiç bitmez, bizler biteriz, hayatın akışı sürer. Sonu düşünmek yerine şimdiyi düşünmek daha iyi. Mutlu son beklemek yerine çözüme bakın. Çözüme odaklanın. Sorununuzu çözmeye çalışın. Kapatıyorum artık. Size ayıp olmasın.”

Gecenin bir yarısında çalan telefon rahatsız edici olduğu kadar merak ettiricidir de. Ve kimi için “görev” olan iş, kimi için var ya da yok olmanın hikayesidir. Taşrada küçük bir mahallede yaşanan şiddet, gelip metropoldekini bulur. İnsan acıyı dört duvarın içini paylaştığı insanlarla tanır. Aile içi şiddete ve madde bağımlılığına maruz kalmış nice çocuk, gecenin karanlığında kaybolur.

“Sayıları her geçen yıl biraz daha artıyordu. Her geçen gün, ay, sene biraz daha çoğunluktular, biraz daha gündemdeydiler, biraz daha haberdiler ama hepsi birbirinin aynıydılar. Aralarına yenileri katılmıyor, bölünüp çoğalıyorlardı sanki. Zayıf, çelimsiz, derine kaçmış gözleri öfkeli. Soğuktan donmamak için üzerlerine giydikleri parkaların, lime lime montların, kirli pantolonların üstünde mağazadan aldıkları yepyeni kazaklar. Bazıları büyük ve bol gelmiş, kol uçları parkanın kollarından fırlamıştı.

Ayakkabıları boyasız, çamurlu, yırtıktı.” “Avanos’un üstünde, karanlık bir gökyüzü, içinde yıldızlar sapsarı parlıyordu yüzlercesi. Kırmızı, yeşil iki ışık durmaksızın yanıp sönerek kayıyordu gökte. “Uçak!” derken sesi boğuldu. Omzundaki eli itmek istedi. Kolu kalkmadı. Gözyaşları dolup geldi. Yıldızlar bulanıklaştı.”