İstanbul’un henüz İstanbul olmadığı bir dönemde, kıtaların kesiştiği bu şehirde bazı olaylar yaşandı.

Bağnazlık ve kendinden olmayana düşmanlığın hüküm sürdüğü Avrupa, karanlığın pençesindeyken, dünyanın geleceğine ışık verecek bir grup insanın yolu Konstantiniyye’de kesişti.

“El Gran Turco” 2. Mehmet, Leonardo Da Vinci, Gentile Bellini, Christof Colomb bunlardan üçüydü.

Bir de dile getirmeye bile ürktüğü bir sırrı taşıyan Vedat…

“Surlar yıkılmıştı. Ayakta kalan bölümleri de her an uçacakmış gibi duruyordu. Evler yıkılmıştı, bağ bahçeler yıkılmıştı. Her yerde perişan halde insanlar görüyordum. Evlerin yarısı yoktu. Yürüdüğüm yerlerde, yıkıntıların altından insan sesleri geldiğini duyuyordum. Kimi inliyor, kimi anlaşılması zor seslerle yardım istiyordu. Her aile kendi derdine düşmüş, yıkılan evinin altında kalanları kurtarmak için kazma kürek seferber olmuştu. Adeta kentte sağlam minare kalmamıştı. İlerledikçe görüyordum ki büyük kubbeler, minarelerin çoğu da evler gibi yıkılmıştı. Oraya buraya koşturan askerler ne yapacaklarını bilememenin şaşkınlığını yaşıyor gibiydiler. Arada bir yer yine sarsılıyor, hafif olduğu halde korku salmayı sürdürüyordu.”

Bikes Dede’nin dergahından geçmiş Trabzonlu Musa ile Sivaslı bir ailenin kızı olan Sezin’in yolları İstanbul’da kesişir. Hayatın acımasızlığıyla boğuşurken, bir yandan insanlığı kurtaracak düşünceleri geliştirmek bir yandan da aşkı ayakta tutmaya çalışmak yaşamlarının temel gerçeğine dönüşür. Kendilerini ve aşklarını kurtarmaya çalışırken, düzenin çarklarında öğütülmeme savaşı da verirler. Ama bu hiç de kolay değildir! Çünkü yüzleştikleri dünya ile biriktirdikleri değerler arasındaki uçurum acımasızdır. İşsizlik, ekonomik bunalım, sendikal mücadele, dünya barışı, kayıplar derken yabancılaşmanın kahredici sancısını yaşamaya başlarlar.
Musa ve Sezin’de kendimizi bulurken, bunca çakıl taşı arasında ak bir taş olabilmenin onurlu mücadelesine de tanıklık edeceğiz.

Bu kitapta anlatılan olaylar, 1905 yılında Osmanlı Sultanı 2. Abdülhamit’e düzenlenen ‘Yıldız Suikastı’ ile 1909 yılında tahttan indirilmesi arasındaki dönemi kapsamaktadır.

33 yıl boyunca tahtta kalan ve icraatlarıyla her dönem yeniden gündeme gelen 2. Abdülhamit’in saltanatı boyunca yaptığı işlerin etkileri bugün bile devam etmekte, onun kurduğu ya da temelini attığı kimi kurumlar bugün halen varlıklarını devam ettirmektedir.

 600 yıllık Osmanlı Hanedanı içinde belki de son parlak yıldız olan Sultan 2. Abdülhamit’in, ‘Hasta Adam’ olarak nitelenen devletin ömrünü “bir asır daha uzattığı” söylenir. Kuşkusuz ki özellikle eğitim, sağlık, adalet ve savunma gibi alanlarda yaptığı atılımlar yanında, ileri görüşlülüğü de bilinmektedir.

Bu kitapta, polisiye bir kurguyla, gerçek kişi ve olaylardan ilham alınarak oluşturulmuş bir polisiye-macera kaleme alınmıştır.